หน้าหนาวได้หวนกลับมาอีกครั้งตามฤดูกาล ความหนาวทำให้ผมรู้สึกเดียวดายแต่บางทีผมกลับชอบมัน ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเวลาที่ลมหนาวพัดมาทำให้รู้สึกเหงาเพิ่มมากขึ้นยิ่งกว่าหน้าฝนอีก ส่วนตัวผมตอนนี้ก็ยังคงเส้นคงวาเช่นเดิมคืออยู่ตัวคนเดียว ใช้ชีวิตอยู่กับตนเองตามลำพังแต่ก็ยังไม่พบจุดหมายที่เป็นสุขสักที เหมือนผมกำลังเดินตามหาอะไรสักอย่างซึ่งมันเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยากสำหรับผม แต่ผมก็ยังคงดำเนินเดินตามทางเพื่อเสาะแสวงหามันมา แม้ผมหามันไม่เจอหรือทุกข์ท้อใจและหมดเรี่ยวแรงผมก็จะเปิดใจยอมรับมันว่า ผมเกิดมามีเพื่อนเป็น "ความเหงา" และมีคนรักเป็น "ความเดียวดาย"